Editie I, Connections

De eerste editie van Ding Dong opende op 11 juni 2026, van 18 tot 21 uur, en was daarna te zien van 12 tot en met 14 en van 19 tot en met 21 juni, aan het Singel 330 in Amsterdam.

Met werk van

Anika Hochstenbach
Anna Charlotte Hubert
Ella Morris-Skingley
Jida Ghantous
Mitch Yan
Nabila Ayu Aviani
Stan Keijsers

Pen pals

De tentoonstelling begon met een vraag: wat betekent verbinding voor jou? Op een typemachine in de galerie konden bezoekers hun antwoord typen. Wij wisselden de brieven en stuurden ze op naar een onbekende.

Dear new friend,

Would you like to be my pen pal?

There is something nostalgic about writing to someone I have never met. That someone is now you. We have barely crossed paths, yet I already feel a sense of connection. Perhaps it is excitement. Perhaps it is curiosity. Whatever it is, it keeps whispering: tell them faster, I can't wait any longer.

Writing to a stranger feels vulnerable. It means reaching out without knowing whether your words will arrive where you hope they will. It means sending a small piece of yourself into the unknown and trusting that someone, somewhere, will receive it.

But enough of my overthinking. You deserve something to read.

May I ask you a question? Or is it too soon? That is already a question in itself.

I will ask anyway.

What does connection mean to you?

I ask because I believe the answer reveals something about the ways we relate to ourselves, to one another, and to the world around us. We are all part of this ongoing process. We connect, we mirror, we misunderstand, we search, and sometimes we find understanding.

This exhibition begins with that same question.

The artists gathered here each move around the theme of connection in their own way. Through images, materials, stories, memories, and gestures, they explore what it means to reach toward something beyond ourselves. Their works do not offer a single answer. Instead, they open spaces for reflection, recognition, and encounter.

Maybe art itself is a form of connection. Not because it explains, but because it allows us to feel. Sometimes a work of art can awaken something that was already there, waiting to be noticed.

Before I go, I have one last request.

If this letter has stirred a thought, a memory, or a question, use the typewriter, you can find this in the space, to write it down, and put it in an envelope.

Perhaps it will find its way to someone who has been waiting to hear exactly what you have to say.

This is my first letter to you.
I hope it won't be the last.

Yours,
Ding Dong

De galerie tijdens Editie I: houten balken, bakstenen muren en hangende witte wanden vol schilderijen
Oranje schilderijen van groepsportretten op de bakstenen muur Een getuft wandkleed en een kasteel van wol met de tekst Join my castle of joy Drie kleine tekeningen, het wollen kasteel en een kleurrijk ingelijst werk op de bakstenen muur Het wollen kasteel naast een kleurrijk ingelijst werk met een blauwe bloem Een groot blauw schilderij met maan, een vitrine en een roze tekening De lange bakstenen muur met het wollen kasteel, twee grote ingelijste werken en een klein werk in een nis Een schilderij van handen die een hartje vormen op een hangende wand Een grote houtskooltekening en drie kleine werken op een witte wand, met een leren bank ernaast Overzicht van de galerie vanaf de trap, met het blauwe schilderij en het getufte wandkleed De houtskoolwand en de ingelijste werken op de bakstenen muur, met een leren fauteuil op de voorgrond